| somchai's profilepuk-pon-yorn-jaiPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
October 25 วันใหม่ในเทอมใหม่หากแต่เสื้อตัวเก่าอีกไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมง
จะเช้าวันใหม่
อีกไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมง
เวลาพักจะหมดไป
อีกไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมง
ที่ว่างของฉันคงแคบลง
บทกวีไม่เคยจบ
ก้าวเล็กของ นีล อาร์มสตอง
คือการย่างกายสู่ดวงจันทร์
หากแต่ก้าวเท้าของฉัน
จะไปโผล่ ณ ที่แห่งใด
ความคิดพลุ้งพล่าน
เสมือนเด็กไปโรงเรียนวันแรก กระเป๋าใหม่ รองเท้าใหม่ หนังสือเล่มใหม่ ที่ไม่ยอมให้ใครมาจับ
พอก้าวแรกเหยียบย่ำลงสู่พื้นโรงเรียน เหงื่อทุกเม็ดผุดขึ้นที่ใบหน้าดั่งรู้สึกปวดท้องขึ้นมากระทันหัน
น้ำตาเอ่อล้นมาจากเบ้าบอก "แม่หนูอยากกลับบ้าน" อยากจะไปให้ไกลจากสถานที่น่ากลัวแห่งนี้
เพื่อคนนั้นจะแกล้งหนูทั้งที่ยังไม่รู้จักกัน หนูไม่อยากไป หนูไม่อยากไป หนูไม่อยากไปไกลแม่
การเริ่มต้น ดูน่าตื่นเต้นเสมอในช่วงแรก และมันจะค่อยๆยุ่งยากและซับซ้อนขึ้น
เราจะค่อยๆรู้สึกมึนหัวอากาศรอบตัวดั่งว่ากำลังหมด เราหายใจแรงและถี่ขึ้น
สูดมันเข้าไปสูดมันให้มากที่สุดเราต้องรอด คนอื่นค่อยว่ากัน พอพ้นผ่านไป
จะถึงช่วงของอิ่มตัว เบื่อหน่ายกับทุกๆสิ่ง เรารับอากาศมาพอแล้วเราต้อง
การสิ่งอื่นมาเติมเต็ม เราไม่ได้ขาดแค่อยากได้เพิ่ม เริ่มมีคำว่าเพื่ออะไร
ทำเพื่ออะไร หาเหตุผลที่มันไม่เคยมี ตรรกะมากมายประดุงเข้ามา
แล้วเข้าสู่ความเมินเฉย หาข้ออ้างและคำพูดสวยหรูมาใส่ในหัว
ไม่มีกำลังใจ ทำไปก็เท่านั้น เหนื่อย คนนู่นคนนี่สบายกว่าเราเยอะ
แต่คนนั้นกลับไม่ใช่เรา
บอกตัวเอง เปิดตา เปิดใจ เปิดว้าง แต่กลับปิดไฟเข้านอนเอาใหม่พรุ่งนี้
พรุ่งนี้ก็คือวันนี้ของเมื่อวานไม่ใช่หรอ
เท้าของฉันก้าวอีกครั้ง
อาจไม่ทราบว่ามันจะหยุด ณ ที่แห่งใด
แต่ทุกคราวที่ฉันขยับกล้ามเนื้อออกไป
ฉันจะขยับมันไปอย่างใส่ใจ
บทเพลงเข้าหู
เพลงใหม่เข้ามา
เพลงเก่าตกไป
ของใหม่มา
ของเก่าตกยุค
เพลงบรรเลงซ้ำ
ของเก่าวันนั้น
เป็นของใหม่อีกครั้ง
ผู้คนลืมไป
มันไม่ตกยุค
สรรเสริญกันใหม่
เรียกว่าคลาสสิค
ความหมายเหมือนกัน แต่สื่อสารได้ต่างกัน
Comments (5)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://puk-pon-yorn-jai.spaces.live.com/blog/cns!8468C49F0CA2067!563.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
